Leczenie uzależnienia od hazardu - Wrocław i okolice

Uzależnienie od hazardu może przez długi czas pozostawać niewidoczne dla otoczenia. Nie pozostawia charakterystycznych objawów fizycznych kojarzonych z alkoholem czy narkotykami, a osoba grająca może przez wiele miesięcy lub lat utrzymywać pracę, relacje i pozory kontroli nad sytuacją. Problem często staje się widoczny dopiero wtedy, gdy pojawiają się długi, kolejne pożyczki, ukrywanie strat, konflikty rodzinne albo coraz większa trudność z przerwaniem gry.

Hazard może dotyczyć zakładów bukmacherskich, kasyn stacjonarnych i internetowych, automatów, pokera, loterii oraz innych form gry, w których stawką są pieniądze lub inne dobra. O uzależnieniu nie decyduje jednak rodzaj gry ani sama wysokość przegranych. Najważniejsze jest to, czy osoba nadal potrafi kontrolować swoje zachowanie i czy hazard zaczyna zajmować coraz ważniejsze miejsce w jej życiu.

W ośrodku Droga do Domu w Kiełczówku pod Wrocławiem pomagamy osobom zmagającym się z uzależnieniami behawioralnymi, w tym z hazardem. Leczenie opiera się na pracy terapeutycznej nad mechanizmami odpowiedzialnymi za przymus grania, sposobami reagowania na emocje, konsekwencjami finansowymi i rodzinnymi oraz przygotowaniem do funkcjonowania bez hazardu.

Hazard jest jednym z uzależnień behawioralnych, którymi może zajmować się terapia uzależnień. Nie wymaga przyjmowania substancji psychoaktywnej, ale może prowadzić do poważnych konsekwencji psychicznych, rodzinnych, zawodowych i finansowych.

Uzależnienie od hazardu w skrócie

Najważniejsze sygnały mogące wskazywać na rozwój problemu to:

• coraz większa trudność z kontrolowaniem czasu i pieniędzy przeznaczanych na grę,
• częste myślenie o hazardzie,
• próby „odegrania się” po przegranej,
• zwiększanie stawek,
• ukrywanie gry przed rodziną,
• zaciąganie pożyczek lub wykorzystywanie pieniędzy przeznaczonych na inne cele,
• kolejne nieskuteczne próby całkowitego przerwania hazardu,
• zaniedbywanie obowiązków i relacji,
• rozdrażnienie lub napięcie podczas próby ograniczenia gry,
• kontynuowanie hazardu pomimo poważnych konsekwencji.

Nie trzeba stracić całego majątku, żeby problem wymagał pomocy. Im wcześniej zostanie przerwany mechanizm pogłębiania strat i prób odzyskania pieniędzy poprzez kolejną grę, tym mniej szkód może powstać.

Czym jest uzależnienie od hazardu?

Zaburzenie hazardowe jest uznawane za zaburzenie związane z zachowaniami uzależniającymi. Jednym z jego najważniejszych elementów jest stopniowa utrata kontroli nad graniem.

Problem można rozpoznać nie tylko po częstotliwości gry. Osoba może grać okresowo, ale podczas takich epizodów całkowicie tracić kontrolę nad wydawanymi pieniędzmi i podejmowanym ryzykiem.

Charakterystyczne staje się również nadawanie hazardowi coraz większego znaczenia. Gra zaczyna wypierać inne obszary życia: rodzinę, pracę, odpoczynek, zainteresowania i obowiązki.

Trzecim istotnym elementem jest kontynuowanie zachowania mimo konsekwencji. Hazardzista może wiedzieć, że gra doprowadziła do poważnych strat, konfliktów lub zadłużenia, ale mimo tego ponownie podejmuje ryzyko.

Takie kryteria są zgodne ze sposobem, w jaki zaburzenie hazardowe opisuje ICD-11. WHO klasyfikuje je razem z innymi zaburzeniami wynikającymi z zachowań uzależniających.

Jak rozpoznać uzależnienie od hazardu?

Granica między okazjonalną grą a uzależnieniem nie przebiega przy konkretnej liczbie zakładów ani określonej kwocie przegranych.

Warto przyjrzeć się przede wszystkim zmianom w zachowaniu.

Ciągłe myślenie o grze

Hazard zaczyna zajmować coraz większą część uwagi. Osoba analizuje wcześniejsze zakłady, planuje kolejne, śledzi kursy, wyniki albo możliwości zdobycia pieniędzy na dalszą grę.

Potrzeba grania za coraz większe kwoty

Dotychczasowe stawki przestają wywoływać podobne emocje. Pojawia się potrzeba zwiększania ryzyka.

Próby odegrania się

Jednym z najbardziej charakterystycznych mechanizmów jest przekonanie, że kolejna wygrana pozwoli odzyskać wcześniejsze straty.

Po przegranej pojawia się więc kolejny zakład. Jeżeli również kończy się stratą, potrzeba odzyskania pieniędzy może być jeszcze silniejsza.

W ten sposób straty zaczynają się kumulować.

Ukrywanie skali problemu

Osoba uzależniona może zaniżać kwoty przeznaczane na grę, usuwać historię transakcji, posiadać dodatkowe rachunki, ukrywać pożyczki albo nie informować rodziny o kolejnych stratach.

Zadłużanie się

Pieniądze potrzebne do dalszej gry mogą pochodzić z:

• oszczędności,
• kart kredytowych,
• chwilówek,
• kredytów,
• pożyczek od rodziny,
• sprzedaży wartościowych przedmiotów,
• pieniędzy przeznaczonych na rachunki lub inne wydatki.

Samo spłacenie długu przez rodzinę nie usuwa jednak uzależnienia. Bez zmiany zachowania może dojść do powstania kolejnego zadłużenia.

Problemy w relacjach

Ukrywanie hazardu i pieniędzy może prowadzić do utraty zaufania, konfliktów oraz problemów w związku.

Bliscy często przez długi czas nie wiedzą, jak duża jest rzeczywista skala zadłużenia.

Czy hazardzista musi grać codziennie?

Nie.

To ważne, ponieważ osoby z problemem często uspokajają siebie i rodzinę argumentem:

„Przecież nie gram codziennie”.

Uzależnienie może mieć charakter epizodyczny. Osoba przez pewien czas nie gra, a następnie rozpoczyna kolejny okres intensywnego hazardu, podczas którego ponownie traci kontrolę.

Istotniejsze od samej częstotliwości są:

• trudność w przerwaniu gry,
• ilość czasu poświęcanego hazardowi,
• wysokość podejmowanego ryzyka,
• konsekwencje,
• powtarzające się nieskuteczne próby ograniczenia,
• miejsce hazardu w hierarchii codziennych potrzeb.

Hazard online - dlaczego może być szczególnie trudny do kontrolowania?

Rozwój kasyn internetowych i zakładów bukmacherskich sprawił, że dostęp do hazardu nie wymaga już fizycznego wyjścia do kasyna czy punktu bukmacherskiego.

Gra może odbywać się przez telefon przez całą dobę.

Dla osoby mającej problem oznacza to brak naturalnej bariery pomiędzy impulsem a możliwością postawienia kolejnych pieniędzy.

Dodatkowym problemem może być mniejsze odczuwanie realnej wartości wydawanych środków. Kliknięcie kolejnego zakładu jest psychologicznie inne niż fizyczne przekazanie tej samej kwoty w gotówce.

Dlatego w terapii warto pracować również nad dostępem do aplikacji, środków finansowych i sytuacji, które wcześniej ułatwiały rozpoczęcie gry.

Dlaczego hazardzista cały czas próbuje się odegrać?

Mechanizm „odegrania się” jest jednym z najważniejszych elementów problemowego hazardu.

Po stracie osoba nie traktuje utraconych pieniędzy jako zakończonego zdarzenia. Może zacząć postrzegać je jako kwotę, którą trzeba odzyskać.

Pojawia się myślenie:

„Jeszcze jeden zakład i odrobię stratę”.

Jeżeli kolejny zakład również kończy się przegraną, strata staje się większa, a presja jej odzyskania rośnie.

W efekcie osoba może podejmować coraz większe ryzyko właśnie dlatego, że wcześniej dużo straciła.

Przerwanie tego mechanizmu jest jednym z ważnych obszarów pracy terapeutycznej.

Jak wygląda leczenie uzależnienia od hazardu?

Nie ma jednej metody odpowiedniej dla wszystkich osób.

Terapia powinna rozpocząć się od poznania sytuacji pacjenta:

• jak długo trwa hazard,
• jakie formy gry dominują,
• jak często występują epizody grania,
• jakie są konsekwencje finansowe,
• czy występuje zadłużenie,
• czy pojawiały się wcześniejsze próby przerwania,
• jak wygląda sytuacja rodzinna,
• czy współwystępują inne uzależnienia lub problemy psychiczne.

Następnie terapia koncentruje się na mechanizmach podtrzymujących hazard.

Pacjent może pracować nad:

• rozpoznawaniem sytuacji uruchamiających potrzebę gry,
• myśleniem o możliwości odzyskania strat,
• tolerowaniem napięcia bez sięgania po hazard,
• rozpoznawaniem impulsów,
• zmianą sposobu zarządzania pieniędzmi,
• odbudowywaniem relacji,
• radzeniem sobie ze wstydem i konsekwencjami wcześniejszych zachowań,
• zapobieganiem nawrotom.

Leczenie może obejmować terapię indywidualną oraz grupową. Pomocne mogą być również grupy samopomocowe, takie jak Anonimowi Hazardziści.

Terapia hazardu w ośrodku czy ambulatoryjnie?

Nie każda osoba uzależniona od hazardu wymaga pobytu stacjonarnego.

Terapia ambulatoryjna może być odpowiednia, gdy pacjent jest w stanie przerwać grę, regularnie uczestniczyć w spotkaniach i funkcjonuje w środowisku, które nie uniemożliwia prowadzenia leczenia.

W innych sytuacjach większe oddzielenie od codziennych bodźców może być pomocne.

Pobyt w ośrodku może być rozważany szczególnie wtedy, gdy:

• wcześniejsze próby przerwania hazardu kończyły się powrotem do gry,
• osoba ma łatwy i ciągły dostęp do pieniędzy i aplikacji hazardowych,
• problem doprowadził do poważnego kryzysu,
• współwystępują inne uzależnienia,
• sytuacja rodzinna i psychiczna jest bardzo niestabilna,
• potrzebna jest bardziej intensywna praca terapeutyczna.

Jeżeli nie wiesz, jaka forma pomocy będzie właściwa, pierwszym krokiem może być rozmowa w poradni leczenia uzależnień i omówienie aktualnej sytuacji.

Jak długo trwa terapia uzależnienia od hazardu?

Nie można wskazać jednej długości terapii odpowiedniej dla wszystkich pacjentów.

Znaczenie mają między innymi:

• czas trwania uzależnienia,
• jego nasilenie,
• sytuacja finansowa,
• wcześniejsze próby leczenia,
• inne uzależnienia,
• stan psychiczny,
• motywacja pacjenta,
• forma terapii.

Ważne jest również to, co dzieje się po zakończeniu podstawowego programu.

Powrót do normalnego funkcjonowania oznacza ponowny dostęp do telefonu, internetu, pieniędzy i sytuacji, które wcześniej mogły uruchamiać chęć grania.

Dlatego zapobieganie nawrotom powinno być elementem leczenia od początku.

Czy uzależnienie od hazardu można leczyć skutecznie?

Tak. Hazard jest problemem, w przypadku którego stosuje się psychoterapię i specjalistyczne leczenie uzależnień.

Nie można jednak obiecać konkretnej osobie rezultatu ani zagwarantować, że po określonej liczbie spotkań już nigdy nie pojawi się chęć gry.

Celem terapii jest wypracowanie zmian, które pozwalają odzyskać kontrolę nad codziennym funkcjonowaniem i ograniczyć ryzyko powrotu do hazardu.

Istotna jest również praca nad konsekwencjami, które już powstały.

Czy hazard można zastąpić kontrolowanym graniem?

Osoby z rozwiniętym problemem często próbują ustalić nowe zasady:

• będę grać tylko raz w miesiącu,
• będę używać tylko niewielkich kwot,
• nie będę grać w kasynie, tylko obstawiać mecze,
• nie będę pożyczać pieniędzy,
• skończę po pierwszej przegranej.

Jeżeli podobne zasady były już wielokrotnie łamane, kolejna próba kontrolowanego hazardu może prowadzić do powrotu do wcześniejszego schematu.

W terapii warto przeanalizować wcześniejsze próby ograniczenia i to, co działo się po ponownym rozpoczęciu gry.

Co zrobić z długami hazardzisty?

Problem finansowy jest jednym z najbardziej bolesnych skutków hazardu, ale sama spłata długu nie jest leczeniem.

Rodzina może chcieć jak najszybciej usunąć konsekwencje i pomóc osobie uzależnionej. Jeżeli jednak po spłacie zobowiązań hazard trwa dalej, może szybko powstać kolejne zadłużenie.

Dlatego kwestie finansowe powinny być rozwiązywane równolegle z terapią.

Pomocne może być:

• dokładne ustalenie wszystkich zobowiązań,
• zaprzestanie zaciągania kolejnych pożyczek na grę lub „odegranie strat”,
• ograniczenie łatwego dostępu do środków wykorzystywanych do hazardu,
• przygotowanie realnego planu spłaty,
• konsultacja ze specjalistą w sprawach finansowych lub prawnych, jeżeli sytuacja tego wymaga.

Celem nie jest karanie osoby uzależnionej poprzez odebranie jej wszystkich pieniędzy. Chodzi o stworzenie warunków, które ograniczają możliwość kontynuowania destrukcyjnego schematu podczas pracy terapeutycznej.

Jak pomóc hazardziście, który nie chce się leczyć?

Rodzina często jako pierwsza widzi skalę problemu.

Osoba uzależniona może natomiast nadal wierzyć, że wystarczy jedna duża wygrana, aby wszystko wróciło do normy.

W rozmowie warto unikać wielogodzinnych sporów o to, czy ktoś „jest hazardzistą”. Znacznie bardziej konkretne jest odwoływanie się do rzeczywistych wydarzeń:

• wysokości zadłużenia,
• ukrywanych pożyczek,
• utraconych pieniędzy,
• problemów w pracy,
• kłamstw,
• wpływu hazardu na rodzinę.

Bliscy mogą również ustalić własne granice. Pomaganie nie musi oznaczać spłacania kolejnych długów czy przekazywania pieniędzy, które ponownie mogą zostać przeznaczone na grę.

Rodzina może skonsultować sytuację ze specjalistą nawet wtedy, gdy osoba uzależniona nie zdecydowała się jeszcze na rozpoczęcie terapii.

Hazard i inne uzależnienia

U części pacjentów hazard nie jest jedynym problemem.

Może współwystępować z używaniem alkoholu, narkotyków lub leków. Substancje mogą obniżać kontrolę i zwiększać skłonność do podejmowania ryzyka, a straty hazardowe mogą z kolei prowadzić do używania substancji jako sposobu radzenia sobie z napięciem.

Dlatego podczas kwalifikacji warto powiedzieć o wszystkich problemach, a nie wyłącznie o tym, który w danym momencie wydaje się najbardziej widoczny.

Pozwala to zaplanować terapię obejmującą całą sytuację pacjenta.

Hazard a depresja, lęk i kryzys psychiczny

Konsekwencje hazardu mogą prowadzić do bardzo silnego napięcia psychicznego.

Utrata oszczędności, zadłużenie, konflikty rodzinne i poczucie winy mogą powodować poczucie bezradności i silny kryzys.

Jeżeli pojawiają się myśli samobójcze, zamiar zrobienia sobie krzywdy albo bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, nie należy czekać na standardowe rozpoczęcie terapii uzależnienia.

W sytuacji nagłego zagrożenia należy zadzwonić pod 112 lub 999 albo zgłosić się do najbliższej izby przyjęć lub SOR. Oficjalne informacje dla pacjentów wskazują takie postępowanie w sytuacji bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia.

Leczenie hazardu pod Wrocławiem

Droga do Domu znajduje się w Kiełczówku w bezpośredniej okolicy Wrocławia.

Pomoc kierujemy zarówno do osób, które same zauważają, że straciły kontrolę nad hazardem, jak i do rodzin szukających informacji o tym, jak postępować z bliską osobą.

Pierwszym krokiem nie musi być natychmiastowa decyzja o rozpoczęciu konkretnego programu. Warto najpierw opisać sytuację, dotychczasowy przebieg hazardu, jego konsekwencje oraz wcześniejsze próby przerwania gry.

Na tej podstawie można ustalić, jaka forma pomocy będzie odpowiednia.

Najczęściej zadawane pytania o leczenie hazardu

Po czym poznać, że ktoś jest uzależniony od hazardu?

Najważniejsze sygnały to utrata kontroli nad graniem, nadawanie hazardowi coraz większego znaczenia oraz kontynuowanie gry mimo negatywnych konsekwencji. Częste są również próby odegrania strat, ukrywanie hazardu i problemy finansowe.

Czy hazardzista musi grać codziennie?

Nie. Problem może mieć charakter epizodyczny. Osoba może nie grać przez pewien czas, a następnie podczas kolejnego epizodu ponownie stracić kontrolę.

Czy leczenie hazardu wymaga pobytu w ośrodku?

Nie zawsze. Możliwa jest również terapia ambulatoryjna. Forma leczenia powinna być dobrana do nasilenia problemu, wcześniejszych prób przerwania gry, sytuacji życiowej i potrzeb pacjenta.

Czy hazard jest uzależnieniem?

Zaburzenie hazardowe jest klasyfikowane jako zaburzenie związane z zachowaniami uzależniającymi. Problem nie wymaga używania substancji psychoaktywnej.

Czy można wyleczyć hazardzistę bez jego zgody?

Rodzina nie może wykonać pracy terapeutycznej za osobę uzależnioną. Może jednak skonsultować sytuację ze specjalistą, ustalić własne granice i przygotować sposób rozmowy o konsekwencjach hazardu.

Czy po terapii można wrócić do okazjonalnego hazardu?

W przypadku osoby, która wielokrotnie traciła kontrolę nad graniem, próba powrotu do „kontrolowanego” hazardu może prowadzić do odtworzenia wcześniejszego schematu. Temat ten powinien być omówiony podczas terapii.

Czy terapia pomaga również w problemach finansowych?

Terapia nie spłaca zobowiązań finansowych, ale może pomóc zatrzymać zachowanie prowadzące do powstawania kolejnych długów. Kwestie finansowe powinny być następnie uporządkowane równolegle z leczeniem.

Gdzie leczyć uzależnienie od hazardu we Wrocławiu?

Pomoc w leczeniu hazardu jest dostępna zarówno w poradniach uzależnień, jak i placówkach prowadzących bardziej intensywne programy terapeutyczne. Droga do Domu znajduje się w Kiełczówku pod Wrocławiem i prowadzi terapię osób zmagających się między innymi z uzależnieniem od hazardu.

Pierwszy krok w leczeniu uzależnienia od hazardu

Nie warto czekać, aż problemy finansowe lub rodzinne staną się jeszcze większe.

Jeżeli kolejne próby ograniczenia gry kończą się powrotem do hazardu, pojawiły się długi, ukrywanie strat albo coraz silniejsza potrzeba odegrania pieniędzy, warto porozmawiać ze specjalistą.

Nie trzeba przed pierwszą rozmową wiedzieć, jaki rodzaj terapii będzie właściwy. Wystarczy możliwie dokładnie opisać sytuację.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się, jak możemy pomóc w leczeniu uzależnienia od hazardu, skontaktuj się z nami.